niveau 4 |
Bezonken rood | | Auteur: | Brouwers, Jeroen | | Jaar uitgave: | 1981 | | Uitgeverij: | De Arbeiderspers | | Plaats: | Amsterdam | | Aantal pagina's: | 152 | | Genre: | autobiografisch proza, psychologische roman | | Tags: | jeugdervaringen, moeder-zoonrelatie, Nederlands-Indië, oorlogservaringen, WO II |
|
|
|
|
|
Zet in mijn boekenkast
|
|
|
Auteur
Jeroen Brouwers (1940) is een opvallende figuur in de Nederlandse literatuur. Allereerst vanwege de kwaliteit van zijn werk. Zijn romans en verhalen worden doorgaans hoog gewaardeerd door critici en publiek. Complimenten krijgt hij meestal over zijn stijl en de opbouw van zijn verhalen.
Daarnaast is Brouwers opvallend omdat hij publieke optredens schuwt. Hij is van het type kluizenaar. In geschrift laat hij echter wel van zich horen, want naast al zijn fictiewerk heeft hij ook al heel wat bladzijden geschreven waarin hij ruzie maakt met andere mensen (meestal collegaschrijvers of uitgevers) over heikele kwesties. Ook dit soort werk wordt geroemd om de stijl. Een voorbeeld is de polemiek die hij voerde met Rudi Kousbroek, naar aanleiding van Bezonken rood. Brouwers kreeg namelijk het verwijt de ellende van de kampen niet historisch juist opgeschreven te hebben - hij zou het erger hebben gemaakt dan het was. Brouwers beweert echter dat al zijn romans autobiografisch zijn (en niettemin gelogen, want fictie).
Hij won meerdere literaire prijzen, maar de grootste daarvan, de Prijs der Nederlandse Letteren, weigerde hij in 2007. Hij vond dat het geldbedrag naar verhouding veel te laag was.
Brouwers' werk is sterk beïnvloed door zijn jeugd: tijdens de Tweede Wereldoorlog zat hij met zijn grootmoeder, moeder en zusje in een jappenkamp. Nogal wat van zijn hoofdpersonen kampen met problemen uit het verleden of met aftakeling. Toch schemert er soms ook troost door de ellende: in de gedaante van de schoonheid van natuur en kunst.
Inhoud
Samen met zijn moeder bracht Jeroen Brouwers zijn kleuterjaren door in het Japanse interneringskamp Tjideng op Java. In de roman Bezonken rood heeft hij op aangrijpende wijze zijn herinneringen aan deze periode uit zijn jeugd verwerkt.
Bezonken rood werd door de critici vrijwel unaniem lovend besproken, verscheen in twaalf landen en werd in 1995 in Parijs bekroond met de prestigieuze Prix Fémina Etranger.
Bron: www.uitgeverijatlas.nl
Leesaanwijzingen
Je zit in het hoofd van een ernstig getraumatiseerde man, die nadenkt over zijn verleden. Je zult misschien moeten wennen aan het gebrek aan vaart in de gebeurtenissen. Brouwers gebruikt lange, knap geformuleerde zinnen. Het gebrek aan een dwingend plot wordt echter ruimschoots goedgemaakt door de indrukwekkende manier waarop de gevoelens van de man beschreven zijn. Als je er gevoelig voor bent, is dit een boek dat je echt kan raken met de stijl.
Bij het lezen van het boek moet je overigens niet schrikken van de toevoegingen 'kwaak kwaak´ of 'stap, stap, stap' in zinnen - je komt er vanzelf achter waar dat mee te maken heeft.
Om over na te denken
Vind je dat je mensen kunt verwijten wat ze op zeer jonge leeftijd hebben misdaan of verkeerd hebben ingeschat? Waarom sluiten mensen zich af van anderen? In hoeverre zijn mensen met elkaar verbonden?
Waardering
'Ik kan niks anders zeggen: ik vind dit een prachtig boek. Vooral het feit dat aan het begin dingen worden genoemd (bijvoorbeeld het kwaken aan de telefoon) en je pas later begrijpt waarom de hoofdpersoon dat doet, of er aan denkt. Het boek raakt mij gewoon echt, ook al is het verhaal moeilijk voor te stellen.'
Anoniem, 6 vwo, op: www.scholieren.com
'Over veel fantastische passages lees je zeer gemakkelijk heen. Dit komt doordat ik niet stil wou staan bij elk woord dat op papier staat. Je begrijpt het boek dan beter, maar om dit te doen ben je zeer veel tijd kwijt. Ik vind het zeer jammer dat ik hiervoor niet de tijd heb. Het is namelijk prachtig om dit soort boeken te lezen.Toch wordt het boek op den duur langdradig. Dit komt doordat je vrijwel telkens hetzelfde leest.'
Anoniem, 5 vwo, op: www.scholieren.com
'Ik vond het een erg indrukwekkend boek. De gebeurtenissen vond ik erg spannend en schokkend. Ik vond het leuk om de gevoelens van de ik-persoon te lezen, tevens omdat het een (waarschijnlijk) echt gebeurd verhaal is. Ik vind het wel een erg aparte manier van denken van de hoofdpersoon. Zoiets heb ik nog nooit gehoord of gezien, dat maakt het boek zo indrukwekkend.'
Anoniem, 5 havo, op: www.scholieren.com
Meer weten?
www.literatuurplein.nl | twee
filmpjes: een over het schrijven en de reden(en) om de Prijs der
Nederlandse Letteren te weigeren en een over het jongensinternaat
dat ook in
Bezonken rood een rol speelt
Auteur studentinformatie
Anita Roosma
Suggesties