niveau 5 |
Dood weermiddel en andere verhalen | | Auteur: | Hotz, F.B. | | Jaar uitgave: | 1976 | | Uitgeverij: | De Arbeiderspers | | Plaats: | Amsterdam | | Aantal pagina's: | 272 | | Genre: | verhalen | | Tags: | gezin, muziek |
|
|
|
|
|
Zet in mijn boekenkast
|
|
|
Auteur
In april 1976 verscheen Hotz' eerste verhalenbundel bij De Arbeiderspers: Dood weermiddel en andere verhalen. 'Een nieuwe Elsschot!', juichte Aad Nuis in Haagse Post. 'Verschijningen uit een koperdiepdrukwereld,' schreef een geïmponeerde Gerrit Komrij.
In de ruim twintig jaar die volgden schreef hij een alom geprezen, zij het klein oeuvre bij elkaar.
Over het leven van F.B. Hotz bestaat een door de auteur zelf zorgvuldig in stand gehouden schimmigheid. Zo zou het saai en teruggetrokken zijn geweest. Niets was echter minder waar. Frits Bernard Hotz (1922-2000) was begiftigd met drie grote talenten: hij kon goed tekenen, was zeer muzikaal en hij had schrijftalent. De Tweede Wereldoorlog maakte een einde aan zijn wens ontwerper te worden. Na de oorlog trad hij enige tijd op met bekende jazzorkesten, maar stopte na een groot drama in zijn vriendenkring. De drang om te schrijven bleef echter.
In zijn privéleven zat het Hotz vaak tegen, en zijn gezondheid was broos. Maar geluk was er ook. Het moment waarop hij hoorde dat zijn verhaal 'De tramrace' gepubliceerd zou worden, noemde hij 'een van de beste in mijn leven'. Het was het begin van een schrijversloopbaan van twintig jaar, die uiteindelijk bekroond werd met de P.C. Hooftprijs in 1996.
Bron: www.arbeiderspers.nl
Inhoud
Deze verhalenbundel bevat twaalf verhalen, waarvan er eerder een aantal verscheen in tijdschriften als Maatstaf en De Gids. Ze spelen voor het grootste gedeelte medio vorige eeuw en in de eerste helft van de 20ste. Het titelverhaal handelt over een militair ingenieur die in de jaren 1840 op een buitenpost in de Hollandse polder een bastion wil bouwen als weermiddel tegen mogelijke Pruisische aanvallen. Ondertussen veranderen de vechttechnieken en het weermiddel is overbodig geworden.
Hotz is niet alleen een waardig stilist, maar bovendien ook een opmerkelijke observator. Wat hij ziet, registreert hij met een precisie die vaag aan Elsschot en Carmiggelt herinnert. Afgezien van de symboliek van het 'dood weermiddel' laat Hotz zijn figuren de 'strijd der sexen' bloedig strijden.
Bron: www.bibliotheekutrecht.nl
Suggesties